Pêne Sarrière - Hego ertza (V)

Capra Alpina(e)k idatzia.
358
bisita

Pêne Sarrière edo Sarrioen haitza, duen alturagatik nabarmentzen den mendi bat ez bada ere, ikustatzera joaten den pirineista ugariei erakarpen bereizia sortzen die. Bere hego ertz zorrotza, amildegira esposizio garrantzitsua duena, eta ekialde eta mendebalde ertz leun eta bertikalak, pirineo medi lerroko mendirik polit eta bisitatuenetako bat bihurtu dute. Guk ere bere erakarpena nabaritu dugu eta deiari ezin izan diogu ezezkorik esan. 

 

Gourette eski estazioko aparkalekutik atera gara eta Le Glacière eski pistako malda gogorretik igotzen hasi, Plaa de Batchen aranera Torrent le Valentin uharra paralelo eramanez igotzen den GR-10 ezkerrean utziz. Pêne Sarrière ipar aurpegia parez pare eramanez Cotch teleaulkira bitarte igotzen gara.

Pêne Sarrière tontorrera zailtasunik gabe eramango gaituen bide arrunta ezkerrera utziz, mendebalde ertza paralelo eramanez Cotch pistatik igotzen jarraitzen dugu. Ertzaren profila zerumugan nabarmentzen hasi da eta askotan irakurri dugun arren, konturatzen hasiak gara zer nolako zorroztasun itzela duen. 

 

Gure ezkerretik Cotch eski pista utzi eta malda belartsuan gora doan xenda estu batetik lepo txiki batera norabidean goaz, non ertzaren hasiera bitarteko azken metroak irabazten ditugun. Lehen bilkura iritsi bainan 20 m lehenago, lekuaren erosotasunez baliatuz beharrezkoak ditugun arnes, soka, kasko, etabar... jartzeko aprobetxatzen dugu.

Zailtasun handiegirik gabe lehen parabolterako bidea egiten dugu (I+), naiz arroka oso zartatua eta autsia dagoen eta inolako segururik jartzeko aukerarik ez dagoen. Lehen bilkura egin (R0) eta eskaladako lehen luzeari hasiera ematen diogu pasarte airezko batetik ibiliz (II), pitzadura batez zatitua dagoen horma txiki batera iritsiz, non beheko aldean lehen iltze bat aurkitzen dugun.  

Pitzadurak horma gainditzen laguntzen digu (III), behar balitz ere bertan friend txiki bat jartzeko aukera izango genuke. Behin hormaren goiko aldean ertzak duen zorroztasun izugarria eta bi isurialdera duen metro askoko eroriak, bertigoa gurekiko jabetzen da. Ertzak apenas arra bateko zabalera du eta bertan zutik jartzea oso ariketa konplexu eta benetan arriskutsua da.

Denek lehen zati hau zutik gainditzeko aukerarik ez dute eta kasu askotan aukera bakarra eserita joatea izaten da, zaldi gainean joango baginan bezala. Eskuinean bigarren seguru bat ertzaren ahoa azpian aurkitzen dugu. Momentuz ertzak zabalera handitzeko itsurarik ez du.

Metro gutxi batzuek igaro ditugu hirugarren segurora iritsi ahal izateko eta ehunka izan direla iruditu zaigu. Hemendik aurrera ertzak zorrotza izaten segitzen badu ere askoz ere lasaiagoa bihurtzen da eta ori dela eta, zutik jartzeko aukera ona izan dezakegu. Metro batzuek eta gero plataforma txiki batera iristen gara eta nondik gatozen ikusita oso handia dirudi eta non, bere sarreran laugarren seguru bat aurkitzen dugun. Segituan "plaquita" deritzan oinarrian R1 kokalekua aurkitzen dugu.

2 Luzea askoz ere motz eta bertikalagoa da (15 m/IV). Maila txiki baten gainera igotzen gara lehen orratzari aurre egin asmoz, plaka trinko eta leun bat "plaquita" ezizenez ezaguna. Goi ezkerraldean duen pitzadura batez baliatuz trakzio egin eta zatirik bertikaleena gainditzen dugu eta horrela, goraxeago eskuinean aurkitzen den segurora iristeko aukera dugu. Ibilbideak zailtasunik gabe orratzaren ezkerraldetik gailurra bitarte gorantz jarraitzen du, non bertan R2 aurkitzen den.

3 Luzea (35 m/III+). Lehen orratzaren gailurretik metro batzuek jaisten ditugu, destrepatu beharreko koska aurrean aurkitzen dugun segurura bitarte. Aipamen asko aurkitu ditugu blog-etan 6 m-ko soka bat jarria dagoela esanez destrepatzen laguntzeko, bainan guk, egia esan, soka arrastorik ez dugu ikusi. Zer esanik ez dago bigarren doan soka lagunarentzako askoz ere arriskutsuagoa dela. Ondoren gune etzan eta errazago batetik bigarren orratzaren oinpera iristen gara, non R3 aurkitzen den.

4 Luzea (15 m/IV+). Bilkuraren eskuinetik lehen iltzea bitarte ertz zorrotzetik igotzen gara. Ekialde isurialdetik ibilbidea altura irabazten doa ertzaren ahotik, helduleku onak daudelarik, bigarren seguru bat terraza txiki baten aurkitzen dugun arte.

Bigarren orratzaren gailur azpitik jaitsiera zeharkaldi txiki batekin hasten dugu, tximinia batera bideratu asmoz. Apenas hiru metro dituen pauso delikatu bat da (IV+), non gorputza egokitzea oso zail egiten den, batez ere sokadako bigarrena bazara. Eskuineko hormak duen konkorrak, ezin bestean, amildegira zintzilikatu arazten digu eta eskuentzako heldulekurik ez dugu aurkitzen.

Behin tximinian eskalada asko errazten da eta apenas zailtasunik agertzen du eta horrek, R4-ra azkar batetan iristeko aukera ematen digu. Bilkura bigarren orratza edo Pêne Sarrière tontor nagusia denaren bi metro azpitik aurkitzen da (1.944 m). 

5 Luzea (90 m/I+). Urrengo tartea jaitsiera erraz bat da (I+) ensanblen egiten duguna hirugarren orratz aurreko leporaino, non ekialde aurpegiko eskalada klasiko igoerarekin elkartzen den. Seguro batzuek, ala nola bilkura puntu bat ere aurkitzen dugu, bainan ez zaila eta ez arriskutsua gertatzen zaigu plaka zabal etzanetik jaistea. Behin lepora iritsiz spit bat aurkitzen dugu R5 bilkura egiteko erabiltzen dugularik.

6 Luzea (45 m/V). Ekialde isurialdetik ertza eskalatzen jarraitzen dugu, kontrako isuriasldean balkoi handi batera iritsi bitarte, non desplome baten azpian bilkura kokapena aurkitzen dugun. Helduleku onak badaude ere, desplomea gainditzea ez zaigu batere erraza gertatzen (V), bainan behin goiko erlaitzera iristean, bi kordino ikusten ditugu eta zinta bat jartzeko erabili.

Tximinia erraz batetik jarraitzen dugu (IV), non parabolt bat aurkitzen dugun eta metro batzuek eskalatu ondoren eskuinera biratu eta beste seguru bat plaka leun batetan aurkitzen dugu, non bilkura egiteko aukera dagoen, bainan gelditzen zaigun eskalada zatia kontutan izanik, aukera oberena ez zaigu  iruditzen eta gorantz jarraitzea erabaki dugu. Eskalada erraz batek hirugarren orratz gailurrera eramaten gaitu eta R6 bilkura bertan dauden paraboltak erabiliz egiten dugu.

Jaitsiera bide arruntetik egiten dugu, ipar ertzetik (F+), belartsu eta hezea, non gure gorputza txirrits egin eta lurrean bukatu nahi ez ba dugu, tentu handiz ibili behar gara. Behin le Glacière eski pista iritsiz, goizean goiz autoa utzi dugun lekura itzultzea besterik ez zaigu geratzen. 

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Pène Sarrière Hergo ertzetik
  • Luzera:4.080 m.
  • Desnibela:609 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Ertza, Eskalada klasikoa
  • Zailtasuna:D
  • Harri eskaladaren zailtasuna:V
  • Luze kopurua:6 largos
  • Ibilbide zirkularra:Bai
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:1:00 h
  • Nola iritsi:Gourette eski estaziotik eta Le Glacière eta Cotch pistetik
  • Igotzeko denbora:2:00 h
  • Jeisteko denbora:1:00 h
  • Ezaugarriak:Lehen zatia ertz zorrotz eta apenas arra bateko zabalera duena eta 3 orratz bertikal eta airezko metro askoko eroriekin
  • Materiala:Kaskoa, arnesa, friend joku bat, zintak eta 60 m-ko soka
  • Garaia: Uda
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.