Ezkaurreren iparekialdeko ertza

Capra Alpina(e)k idatzia.
7707
bisita

Harri puska hau Zurizako bailaran aurkitu dezakegu. Ezka erreka pasatzen den Erronkariko bailararekin muga egiten du. Agian horregatik izena du horrela, Ezka aurrean dagoelako. Argibielako lepotik hasten da igoera eta mendiaren ohiko igoera erdia pagari zoragarri batetik egiten da. Guk, Cervino mendia igotzeko entrenamentu gisa, iparekialdeko ertzetik egitea erabaki genuen.

Bidea leku berdinetik hasten da. 15 minutu ondoren, harri marka handi bat ikusiko dugu eta, bertatik, bidea bitan banatzen dela ohartzen gara. Ezker bidetik ixa formako pintura marka bat dago marrazturik zuhaitz batean. Ohiko bidea hortik ez dela seinale, baina bai arista eta beste hainbat eskalada bideetara hurbiletzekoa, ordea.

Hau da ertzaren hasiera.

1. luzea (II, 20 m.): Bide guztian 150 metro kenduta, gainontzekoa sokaz lotu gabe egin daiteke. Guk ensanblean egin genuen, fisureroak eta friendak sartzen genituen bitartean, praktikak egiteko helburuarekin. Hasiera nahasgarria da, ez baitakigu nondik sartu ertzera. Igoera erraz batetik hasi ginen eta berehala ohartu ginen ondo egin genuela, lehen iltzea ikusi baikenuen 20 metrora.

2. luzea (IV, 20 m.): Igoerak oso erreza izaten jarraitzen du, egurrezko estaka bat harrian sarturik duen pausu bat izan ezik. Egur puska honek anila bat du asegura gaitezen. 3 metroko adherentzia pausu bat besterik ez da. Guk ensanblean jarraitu genuen.

100 metroko desnibela gainditzen duen trantsizioa, ertza tenteago jartzen den hormara hurbildu arte.

3. luzea (III, 40 m.): Ertz-ertzetik, orain zerbait bertikalago, baina helduleku onekin. Oso erraz gainditu genuen, baina zailtasuna ez genekienez, bada ezpada ere, soka askatu eta banaka aseguratu ginen.

4. luzea (III+, 50 m.): Paraboltez josia dago horma. Zati zailagoa izango dela pentsatzen dugu. Hala eta guztiz ere, erraza ikusten dugunez, berriz ensanblean joatea erabakitzen dugu. Hasieran nahastu egin ginen bidez, gainontzeko paraboltetaz urruti, ezkerrerago, beste parabolt bat ikusi genuelako horman, eta bertatik igotzen hasi ginen. Hala ere, horma ondo aztertzen badugu, oinarrian bilera egiteko ekipazioa dagoela ohartu gaitezke. Hemendik, paraboltak bata bestearen atzetik hormako zulo bertikal batetik igotzen dira.

5. luzea (IV, 50 m.): Aurrekoa baina errazagoa, baina hasi bezain pronto adherentziako IV-ko pausu motz bat du. Gainontzekoa II eta III-ko pausuak. Hasiera gainditu ondoren, paraboltak desagertzen dira. Guk, ensanblean.

6. luzea (IV+, 20 m.): Denetatik zailena. Hemen berriz sokak kendu eta banaka lotu ginen. Bide guztian zailtasun bat nabarmendu beharko balitz, hauxe izango zen seguruenik pausu zailena. Beherako bileran gaudelarik, ezkerreruntz dagoen amildegiaz gozatu dezakegu. Horma hontatik beste bideren bat igotzen da gu gauden lekura. Zati hau sahiestu daiteke eskuinetik inguratzen, baina ez ginenez paseo bat ematera etorri, bertatik zuzen igo ginen gure bota handiekin. Horma honek ez du paraboltik. Hasi bezain pronto anila bat du eta ia amaieran, iltze bat aurkitu dezakegu. Ertzetik igo, anila pasa ondoren, pixka bat eskuineruntz jo eta adherentziako pare bat pausotxo emanez, gure buru gainean dagoen helduleku zabala hartu dezakegu. Hemendik iltzean lotu gaitezke eta erraz-erraz, gora igo. Oso pausu polita!

100 metroko trantsizioa bigarren sorbaldara. Pasadizo ezberdinen artean pasatzen gara. Ze bide polita! Berriz goruntz hasten gara, I eta II-ko pausuak gaindituz. Hirugarren sorbalda zeharkatzen dugu. Askotan horma bertikalena aurkitzen saiatzen gara emozio puntu bat irabazteko. Azkenik, 200 metro ondoren, Piton Gailurrera iristen gara.

Rapela (15 m.): Goratik 60 metroko sokarekin lurrera iritsiko ez garela dirudien arren, jeisten hasi eta 15 metrora balkoi bat aurkituko dugu.

Berriz 60 metro gora egiten ditugu eta hemendik aurrera bidea zailtasuna irabazten joaten da pixkanaka.  Lehenik, I-eko pausuak, ondoren, II-koak eta, azkenik, bidegurutze batera iristen gara, non zein tximiniatik igo behar garen erabaki behar dugun. Guk eskuinekoa aukeratzen dugu, III-ko zailtasuna duelarik.

7. luzea (III, 40 m.): Literalki jaten gaituen tximinia dibertigarria, eskalatzen ari garela barruan sartzen gaituena. Ensamblean egin genuen. Egia esan, soka ez genuen Ezkaurre tontorrerarte kendu. Azkenik, Piton Handiaren tontorrean zinta bat anila batekin aurkituko dugu.

Hemendik aurrera, 100 bat metro jetsi eta laugarren sorbaldara igo berriz, dena I eta II-ko pausuetatik. Laugarren sorbaldatik, berehala iritsiko gara Ezkaurreren tontorrera.

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Ezkaurre Ipar-ekialdeko ertza
  • Igoera data:06/07/2013
  • Luzera:64 m.
  • Desnibela:950 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Ertza, Eskalada klasikoa
  • Zailtasuna:AD (III+ beharrezkoa)
  • Harri eskaladaren zailtasuna:IV+
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:30 min.
  • Nola iritsi:Argibiela lepotik.
  • Igotzeko denbora:3 eta 5 ordu bitartean.
  • Jeisteko denbora:45 min.
  • Ezaugarriak:Bidearen zati gehiena ertzetik doa, I eta II-ko pausuetatik. III+ eta IV+eko pausu puntual batzuk ere aurkituko ditugu, 15 metroko rapelarekin batera.
  • Materiala:Friend-ak, fisureroak, zintak, espressak, soka, kaskoa eta katu-hankak (aukerazkoa).
  • Garaia: Uda, Udazkena
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.