Vignemale eta bere ertza

Capra Alpina(e)k idatzia.
4702
bisita

Vignemale izena aipatzen dugun bakoitzean errespetua eta miresmena sortzen digu. Bere ipar isuriko horma bertikalak, dituen glaziar harrigarriak eta bere handitasunak beti egin izan dute gailur mitikoa. Mendian bizipenak batzen joan garen neurrian eta esperientzia pilatu, bere glaziarra igo, ertza zeharkatu eta gailurra zapaltzearen ideiari forma ematen hasi ginen. Itxuraz saiakera egiteko eguna iritsi zaigu eta Gavarnien oporretan gaudela aprobetxatuz, eguna jarri dugu horretarako.

Eguna argitzerako atera gara aterpetxetik eta Ossue presara iritsi autoz (1830 m.). Bukaezina dirudien aran zabal eta etzan batetik ibiltzen hasi gara, gure ezkerretara aurkitzen dugun elurte batetara iritsiz eta igotzen hasi. Bide zabal eta galduezin batetik goaz, ez alperrik Bayssellance aterpetxera (2651 m.) doana da, baina bertara iritsi aurretik eta ezkerrera biratuz, zuzenean glaziarrera sartzen gara. Eguna argitzen hasia da eta dagoeneko lehen eguzki izpiek igotzeko asmotan goazen gailurrak gorritzen hasi dira. Denborarik galdu gabe kranpoiak janzten ditugu eta igotzen hasten gara aurkitzen ditugun pitzadurak  saihestuz. Lehenbiziko zatia oso tentea da eta behin gaindituz, askoz ere etzanagoa den zati batetara iritsi gara eta inolako zailtasunik gabe zeharkatzen duguna.

Ertzaren oinpean gaude eta bertara igo behar dugu, zaila sortatzen bazaigu ere arroka hauskorra bai da eta pausoa ematen dugun bakoitzean, azukre-koskor bat bai litzan desegiten da. Punta Chausenquen gaude (3154 m.) eta azken urteetan amets bat zirudiena egi bihurtzen hasia da. Ertza tentu handiz jarraituz Pitón Carré-ra iritsi gara (3197 m.), oso airezko eta apenas lekurik duena pertsona bakar bat gailurrean egon dadin. Argazki bat atera eta Gaubeko ataka harrigarrira jaisten gara (3152 m.), Couloir de Gaube zirraragarria amaitzen den azken estutasunera, begiratzeak bakarrik beldurra sorten digu.

Kranpoiak jantziz berriz ere glaziarrean sartzen gara Pique Longue oinpera iristeko eta igoaldi erraz batek (II) gailurrean utzi gaitu (3298 m.). Harrigarria, nork esango liguke. Euforiko gaude eta ez da gutxiagorako. Begiratzen dugun edozein aldetara ere ikuskizuna aparta da eta denbora luzez horretan jarduten dugu, ertz hauskorraren zeharkaldia jarraitzea pentsatzen dugun arte, aurri-kusita dugun baino lan gehiago ematen digun arren. Asko kosta bazaigu ere Clot de Hount (3289 m.) gailurrean gara eta Cerbillona lepora jaitsiz (3195 m.), oso ezagunak diren Russell-en zuloak aurrez aurre aurkitzen ditugu. Harkaitzean zulatutakoak eta Russell kondeak denbora luzez erabili zituenak. Zoritxarrez, glaziarraren lodiera ez da lehen zena eta bere maila eskasagatik 5 metro gorago geratzen dira eta igotzerik ez.

Cerbillona gailurrera igotzen gara (3200 m.) inongo zailtasunik gabe eta Lady Lister lepora jaitsiz Pico Central igo (3225 m.). Hemendik aurrera ertza asko zorrozten da eta glaziar isurialdeak errespetua ematen badigu ere, zer esanik ez Ara aranera begiratzen badugu, gure oinpean dugun hutsunea bukaezina dirudi. Ala ere Monferrat gailurrera (3219 m.) arazorik gabe iristen gara. Vignemale glaziarra inguratzen duen ertza zeharkatu dugu baina oraindik ere zati airezko eta arriskutsuena falta zaigu. Eskuak erabiliz jaisten hasi gara eta bakoitzean gehiago zailtzen da. Harri batetik zintzilik kordino bat aurkitu dugu eta gure soka bertatik pasatu, txikia izan arren (30 m.), Beñat zintzilikatzen dugu ikusi dezan zer eta nola dagoen egin beharreko bidea.  Bai Ossue eta bai Ara aranera azaltzen zaizkigun erorketak beldurgarriak dira. Nahitaezkoa zaigu Ossue aldetik igarotzea eta Beñatek ez digu berri onik ekarri. Jaisteko geratzen zaigun zatia ez da oso luzea baina hormaren bertikalitatea, dauzkan helduleku eskasak eta fidagarriak ez direnak, zer pentsatua ematen digu. Zalantza asko ditugu baina jarraitzea pentsa dugu, Beñat doa aurren, Unai bigarren eta ni hirugarren. Igarotzea lortzen duten bakoitzean lasai arnasten dut, ez nintzateke barkatuko zerbait gertatuko balitz. Azkenik nire txanda iritsi da eta, zalantza handiz eta hankak dardara daramatzat, baina aurrera noan heinean segurtasuna hartuz noa eta dagoeneko zalantzarik ez dut. Azken salto bat emanez nire lagunak dauden lekura iristea lortu dut eta besarkatuz ospatzen dugu egina.

Geratzen zaigun ertz zatia oso erraza da  eta zailtasun handiegirik gabe Tapou gailurrera iristea Portu dugu (3150 m.) eta jarraian Milieu gailurrera (3130 m.), ertzaren bukaera. Nekaturik gaude baina oso gustura eta ez dago begiratu besterik. Ertzaren azken zatian bizi izan dugun tentsioa atzean gelditu da eta euforia eta poztasuna bihurtzen da. Vignemal ingurura gerturatzeko errespetuz izan gara beti eta bat batean ertz guzia zeharkatzeko ausardia izan dugu. 15:30 h. ezin momentu egokiagorik zerbait jan eta edan indarrak berreskuratu asmoz, behin gure helburu garrantzitsua lortu ondoren.

Lourdes txabolatik jaistea pentsa dugu eta or goaz aldapa behera, elurteak eta harri bloke handiak zeharkatuz. Eguna luze doanez eta  Gavarnien Marijo eta Enara zain ditugunez, lasterbidea hartzea pentsatu dugu eta Lourdes txabolara jaitsi ordez, Barrage d´Ossue-rako bide zuzena hartu. Biderik ez dago eta arrastorik ere, baina or goaz garbi baitakigu gure helmuga aranean dagoela. Ez zaigu batere erraza suertatzen jaitsiera eta aurri-kusita genuen denbora baina gehiago behar dugu, ezin dugu ahaztu mila metro baina gehiagoko desnibela jaitsi behar dugula. Kostata baina azkenean iritsi gara goizean igotzerakoan zapaldu dugun elurteraino eta dagoeneko autora dagoen Ossue presara inguratzea besterik ez zaigu geratzen.

 

Aitortu behar dut esperientzia aparta izan dela eta pena merezi izan duena. Vignemal-ekiko gure miresmenak berdin jarraitzen du, gailurrak zapaldu baditugu ere. Ez da harritzekoa Russell Kondeak denboraldi luzeak bertan igaro izana, bakarrik eta mundutik aparte, ez eta 33 bider Vignemal gailurrera igotzea. Zenbait zulo egiteko eskatu zuen horretarako eta 99 urtez lurraren jabegoa izatea lortu zuen, 2300 metrora dauden glaziar eta arrokaz osaturiko 200 hektarea, bere bigarren etxe bihurtuz.

 

 

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Pique Longue D´Ossue presatik
  • Igoera data:26/08/2010
  • Desnibela:1.452 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Ertza, Oinezko igoera
  • Zailtasuna:PD
  • Ibilbide zirkularra:Bai
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:8h. 40´
  • Nola iritsi:Ossue presatik (1830 m)8 km. pistaz Gavarnietik.
  • Igotzeko denbora:11h.
  • Jeisteko denbora:2h. 20´
  • Ezaugarriak:11 hirumilako egun berean igotzeko aukera. Zatirik zailena Monferrat eta Tapou bitartean dago, III airezko pasabidea duelarik.
  • Materiala:Kranpoiak, pioleta, kaskoa eta soka.
  • Garaia: Uda
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.