Aneto eskiatzen

6847
bisita

Izugarria. Ahaztezina. Eta oso gogorra. Eman genuen pausu oroz gozatu genuen. Paisaiak kikildu egiten zigun, bakardadeak inguratu. Hura alpinismoa zen. Igoera hau ez dugu sekula ahaztuko; baina jetsiera ere ez. Extasi momentu batetik ezintasun eta desgaste handi batean amaitu genuen. Baina bizipenak betirako gurekin gordeko ditugu!

Goizeko 3:30etan esnatu ginen Jacan eta 6etarako Llanos del Hospital delakora iritsi ginen. Esne hotza eta croissant txiki batzuk jan ostean 6:30etan ibiltzen hasi ginen.

0' Gaizki. Oso gaizki hasi nintzen. Ezker hankako tibian mina handia sentitzen bainuen eskia mugitzen saiatzen nintzen bakoitzean. Orain dela aste batzuk egin genuen irteera batean hasi zitzaidan min hau. Txorkatiletik gora bota askatu egin behar izan nuen. Mina zela eta eskia mugitzeko keinua nahiko behartua zen, baina deserosotasuna kontrolpean edukitzea lortzen nuen gutxinaka bazen ere. Hau da nire bidaikideak jasan behar izan zuen karga jada bidaia hasieratik, momentuoro animatzen zidala ikusten nuen arren. Baina etzirudien abentura hura ondo amaituko zenik.

1'30" La Renclusa aterpetxean geuden jada. Hankako mina nuen oraindik. Min konstante bat, aldizkako ziztada batzuk. Nire bidailaguna elurraren egoeraz eta basotik irten eta eguzkiaren izpiek lehen aldiz argitu eta inguratzen gintuen paisaiaz gozatzen ari zen. Ni ere bai, baikoitzetan eta gehiago kontrolatzen bainituen deserosotasunak. Hantxe itzali eta gorde genituen linternak.

4'30" Portillon Superior delakora iritsi ginenean ikusi genuen lehen aldiz gure helburua. Hantxe zegoen, guri erronka bat botatzen, ea bere glaziarra zeharkatzeko gai ginen; ea ausartzen ginen Paso de Mahoma pasatzen. Baina oraindik hurruti zegoen. Nekatzen hasiak gauden gainera, 3 orduko igoera izan baitzen malda harriskutsuenetik gora. Desnibel handia igo genuen eta asko kosta zitzaidan Beñaten erritmoa jarraitzea, alde batetik hankan mina nuelako eta, bestetik, nekearen erruz. Malda hark Maladeta mendira zuzentzen zuen, baina Beñaten jakituriari esker, bidegurutze bat hartu ahal izan genuen ezkerreruntz. Eskiak bizkarrean jarrita pare bat izotzezko malda pasa ondoren, Portilloneko lepoa zapaldu genuen. Maladetako bidea zapaldua zegoen, baina hemendik aurrera guk ireki behar izan genuen.

6'30" 70ºko inklinazioko 15 metroko korridore txikia jetsi genuen, baina elurra hain bigun zegoen alde hartan, eskilarak sortzen zirela zapaltzen genuen momentuan. Ipar ekialdera jotzen zuen bailaran sartu ginen eta elurra bigunago zegoela nabari zen. Portilloneko elurrezko pareta zeharkatu genuen eskirik gabe, aldapa handia zegoen eta. Hankak barrurarte sartzen zitzaizkigun. Ehun metro aurrerago, eskiak jantzi genituen.

Fokeatzen genuen bitartean, gure pentsamenduetan murgildurik geuden. Tontorra zapaltzearen handitasuna imaginatu genuen; izardi tanta bakan bakoitza nola bihurtzen zen gozamena; nola min ziztada bakoitzak abentura hura geroz eta epikoago bilakatzen zuen. Gozatzen ari ginen eta, nahiz eta azken aldapak eta Paso de Mahomak errespetu handia eman, geroz eta gertuago ikusten genuen tontorra ikutzeko momentua.

7'30" Bide zati honetan inklinazio handieneko aldapa igo genuen. Pertsonalki, beldur gehien ematen zidan pasagunea zen. Baina hantxe geuden, Paso de Mahomatik 100 metro exkasetara. Eskiak bertan utzi genituen, aldapek eta elur baldintzak halaxe eskatzen zutelako eta arnesa eta kranpoiak jantzi genituen. 15 minututan ezken pausu konplikatuenarekin parez pare geuden. Elurra eta izotza zuen. Horrexegatik, ensanble teknika erabiliz zeharkatzea iruditu zitzaigun modurik hoberena.

8' Egunaren lehen orduetan hain urrun zegoen helburua, gure ohin azpian genuen oraintxe bertan eta ametsa errealitate bihurtu berri zen. Emozionatu eta lurrari muxu eman nion. Beno, lurrari ez, elurrari bahizik. Pozez txoratzen, oihu egin genuen. Eta webgunearen izenari ohore eginez, nire abentura kideak hauntzarena egin zuen gurutze gainera igotzen. Bai, irakurtzen duzuen moduan. Baino oso jende gutxik esan ahalko du Pirinioetan 3406 metrora egon denik!

9'30" Jetsieraren lehen ordu t'erdiak ikusgarriak izan ziren glaziarrean barrena, Agualluts bailarara. Elurraren egoera ezin hobea zen. Baina arazoa ondoren hasi zen, bailararen beheko puntura iritsi ginenean. Orduntxe hasi zen kotxera iristeko gure odisea partikularra.

12' Jetsieraz eta igoeraz jositako bide batekin topatu ginen. Igoeretan eskiak kendu beharrean izaten ginen. Baina ez genituen foka larruak jartzen, beti azken igoera izango zelakoan. Eskiak kentzean, hankak belaunak estaltzeko punturarte sakontzen zitzaizkigun eta honek oinez ibiltzea erabat neketsua bilakatzen zuen. Ezintasun osoz, halako batean, larruak jarri nituen. Eta kasualitatez, hori izan zen igo behar izan genuen azken aldapa. Nire hanketako minak geroz eta nabariagoak egin ziren eta kotxera iritsi ginenean, jada gaua egiten hasi zenean, ez genuen balioetsi egindakoa humore txarrez geudelako. Botak kendu, pixkat lasaitu eta zerbeza lataren bat edan ostean, hasi ginen konturatzen zer egin berri genuen eta erabat arro sentitu ginen.

Egun batzuk beranduago, ingurua ondo ezagutzen duen laguna batekin hitz egin nuen, eta jetsi genuen bailaratik ezkerreruntz hartu behar genuela esan zigun, bailara beheraino iritsi eta gora-beheradun bidea sahiestearren. Gauza berri bat gehiago ikasi genuen hortaz.

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Aneto Renclusatik neguan
  • Igoera data:17-02-2013
  • Desnibela:1.700 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Eskia, Kranpoiak, Trabesia
  • Zailtasuna:PD+
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Nola iritsi:LLanos del Hospital-etik, Camino Real de Francia, s/n, 22440, Huesca.
  • Igotzeko denbora:8 ordu
  • Jeisteko denbora:4 ordu
  • Ezaugarriak:Trabesia alpinoa, iparmendibaldeko maldatik hasi eta iparekialdean amaituz. Portillon Superior-enkorridore txiki bat, Anetoko lepotik gora malda handi bat eta, azkenik, arista motz baina aereo bat (II), izotz eta elurrarekin harriskutsua bilakatu daitekeelarik.
  • Materiala:Eskiak, foka larruak, kranpoiak, 20 metroko soka, arnesa, kaskoa, linterna.
  • Egoera:Elurrarekin, baina elurraren egoera begiratu lehenik. Harriskutsuena: La Renclusatik Portillon Superior arteko igoera.
  • Garaia: Negua, Udaberria
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Aneto Salenques-Tempestades ertzetik
  • Igoera data:17-02-2013
  • Luzera:3.000 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoria : Eskalada klasikoa
  • Zailtasuna:D
  • Harri eskaladaren zailtasuna:V+
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Nola iritsi:Besurta-ko zelaietatik (1.870 m)
  • Igotzeko denbora:8 ordu
  • Jeisteko denbora:4 ordu
  • Ezaugarriak:Ertz hasiera bitarte gerturatze luzea dauka (3:30 h). Lehen zatian arroka ona dauka (granitoa) baina bigarrenean berriz, erabat birrinduta dago. Aneto gailurra bitarte 10:00 h-ko eskalada eta jaitsiera 5:00 h.
  • Materiala:60 m-ko soka, friend eta fisurero jokua, zintak (katu hankak aukeran)
  • Garaia: Uda
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.