Piz Bernina Biancogratetik (1º eguna)

Capra Alpina(e)k idatzia.
859
bisita

2016ko urrian, bost jai egun genituela aprobetxatu nahian, mendira bidaiatu nahi izan genuen. Hegazkina hartu baino astebete lehenago oraindik ez genekien nora gindoazen. Buruan genituen herrietako eguraldia eta hegaldiaren kostua begiratzean, ez ginen erabaki bat hartzera ausartzen. Azkenean, bidaia baino bi egun lehenago, Beñatek hegaldi merke bat zegoela Milanera esan zidan; bertan kotxea alkilatu eta Pontresinara joan gintezkela proposatu zidan, erabat bakarti dagoen laumilako bat igotzera. Horrela hasi zen gure bidaia.

EGURREZKO ETXETXOA

Urriak 5: 

Biancograt (ertz zuria) izeneko Alpeetako ertz luze eta politenetakoa egiteko ilusioz iritsi ginen Milango aeroportura. Ertz honen amaiera Piz Bernina tontorrean aurkitzen da, mendikate guztian ekialdeen dagoen laumilakoa.

Lurra zapaldu bezain pronto, denbora galdu gabe, alkilerreko kotxea hartu genuen, lau orduko bidea baikenuen aurretik. Eguerdirako iritsi nahi genuen Pontresinara (Suiza), baina berehala ohartu ginen trafikoa eta elikagaiak erosteagatik, atzeratu egingo ginela.

Cantón de los Grisones izeneko bailarara iritsi ginen 16:30etan, Italiako muga gainditu ostean. Pontresina herri txiki bat da, baina elurteak daudenean, parking guztiak bete egiten dira. Honegatik, ia aparkaleku guztiak ordaintzekoak dira. Lehen buelta bat eman genuen kotxea ordaindu gabe uzteko lekuren bat ea aurkitzen genuen, baina, azkenik, bilatzeari utzi eta dirua sartzea erabaki genuen. Ticketa jarri genuen unetik, 48 ordutako denbora maximoa ezarri genion bueltan egoteko gure buruari.

Prestatu ginenerako arratsaldeko 17:30ak ziren. Mendira abiatzeko berandu, gainera, kontutan izanda egun bertan hegaldi bat eta kotxe bidai luze bat izan genituela.

Hasiera Pontresinako tren geltokian dago, hegoaldetik luzatzen den bailaratik, Roseg Gletscher Hotel eta Jatetxeruntz. Hainbat bidetxur ateratzen dira leku berdinetik, baina denak bide berdinean elkartzen dira aurrerago. Denak ondo moztuta dagoen belargune eta zuhaitz tartetik igarotzen dira. Oinez goazen heinean, zuhaitz hauek amaitu eta errekasto baten bideratzen duen lautada zabaltzen da. Guk, hotela, gaueko 19etan gainditu genuen, eguzkia mendi atzean ezkutatzen hasi zen momentuan.

Berehala ezkerrera biratu genuen, morrenaren ezker hegaletik. Bailararen amaieran, beste aterpetxe baten argiak sumatu genituen, baina ez zela gure jomuga oraingo honetan. Harrixkaz beteriko pala igo eta, ordu bat eta gero (eta iluntasnean murgildurik, jada), Tschierva aterpetxearekin jo genuen parez pare.

Eraikina estruktura metaliko handi bat zen, beirate handi batekin jangelan bailarako bistak begiztatu ahal izateko. Atea itxita zegoen. Eraikina inguratzen hasi ginen ea aterik ikusten genuen negurako ahalbidetu ohi duten logelaren bila. Baina atearen ordez, egurrezko etxetxo batekin aurkitu ginen, bi ate eta argia zuela barruan. Argi hauek barrenetik irten ziren guri entzun ziguten bezain pronto. Harrituta begiratzen ziguten, ez baitzuten inor espero ordu horietan. Guk egurtu egin genituen.

Aita eta semea ziren, bakoitza etxetxoko gela batekin geratu zen. Arraroa iruditu zitzaidan hasieran, baina segituan konturatu ginen gela bakoitzak bakarkako 80 cm-ko ohe bat zuela soilik. Guretzako lekurik egongo ez zelakoan, beldurtu egin nintzen. Baina adeitasun osoz zerbait esplikatzen saiatu ziren momentuan ulertzen ez nuen hizkuntza batean. Erdizka ulertu nienaren arabera, etxearen atzekaldean beste gela bat omen zegoen, baina keinuen bidez pioletak erakusten zizkiguten. Etxearen atzeko partera hurbildu ginenean konturatu ziren zergatik erakusten zizkiguten pioletak… Atea egur tako eta iltzeekin itxita zegoen eta beraiek egur zati hau piolet golpeen bidez azaldu zuten! Egoera hauxe zen: Aterpetxeko zaindariak etxetxoko gela bakarra utzi zuen irekia, nahiz eta apaletan manta kopuru handi bat egon eskuragarri.

Lehenik palanka egiten hasi ginen. Ez zuenez eraginik, golpe txikiak ematen hasi ginen. Baina frustratzen hasi ginen momentuan, pioletak indarrez hartu eta golpe bortitzen ematen amaitu genuen, hotzari aurre eginez eta barruan sartzeko gogoz. Aita-semeak eta, beraien pioleta eskuan hartuta, laguntzen saiatzen ziren. Denon artean egin genuen palanka ea egur zatia atetik askatzen zen. Azkenik, ordu erdiko lan gogorraren ostean, atea ireki zen eta gelatxo txikiak bere besartean hartu zigun. 80 cm-ko zabalera zuen ohe batean lo egin behar genuen, gutako bat hormaren kontra ahokatua. Eskerrak egurrak, gainean bota genituen manta guztiak eta gelan bertan zegoen bela hark epeltasun ikutu bat ematen zion gure logelari.

Hurrengo eguna (Urriko hotz bortitza) >>>

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Piz Bernina Biancograt
  • Igoera data:2016-10-05
  • Luzera:36.000 m.
  • Desnibela:2.272 m.
  • Kokapena:Alpeak
  • Kategoriak : Ertza, Eskalada klasikoa, Kranpoiak, Mixtoa
  • Zailtasuna:AD+ (Pausu mixtoak (elurra, izotza eta arroka) eta ingurune kaotikoan nabigatzeko gaitasuna)
  • Harri eskaladaren zailtasuna:IV
  • Korridorearen graduazioa:50º
  • Eskalada mixtoaren zailtasuna:M1
  • Izotz eskaladaren zailtasuna:WI1
  • Ibilbide zirkularra:Bai
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Nola iritsi:Pontresinatik Samedanerako bidea jarraituz.
  • Igotzeko denbora:3 egun
  • Ezaugarriak:Lehen zatia: Mixtoa arroka, izotz eta elurrarekin. Bigarren zatia: Elurrezko ertz tentea. Hirugarren zatia: Ertz aereo eta mixtoa.
  • Materiala:60 metroko soka, kranpoiak, piolet bat, alien semaforoa, bagak, fisureroak, bi torloju eta kaskoa.
  • Egoera:Ertza elurrez kargatu gabe.
  • Garaia: Uda, Udazkena, Udaberria
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.