Maladeta Mendebalde Ertza PD+

Capra Alpina(e)k idatzia.
927
bisita

Handienaren ertza edo Maladeta, bere benetako bizkar hezurra. Hasiera Alba tontorrean du, Maladeta mendiguneko hirumilako mendebalderena, eta zazpi hirumilako gehiago igo ondoren Maladeta tontorrean amaitzen dena. Alba ertza edo 15 gendarmeren ertza bezala ezaguna dena eta Maladeta mendebaldeko ertza, bi egunetan elkartu asmoz gaude. 

20:00h inguru Alba Lepora iristen gara (3.081 m), Alba ertza eskalatu ostean, bertan gaua pasa asmoz. Granito harri bloke handien artean lurra berdintzen saiatzen gara zakua luzatu eta bertan etzateko asmoz. Bihar goizerako utzi gabe, Alba Hortza eta Agina eguzkia ezkutatu aurretik igotzeko asmoa dugu. Alba Aginera heltzeko (3.118 m) apenas 20´ behar izan ditugu eta tontorreko bloke ezegonkorren gainera igo, naiz hauen oreka oso eskasa den.

Erlaitz batzuetatik eta pasarte txiki bezain arriskutsu batetik (III) jaisten gara, Alba Hortz eta Agin artean dagoen lepora iritsi ahal izateko. Bertatik ertza inongo zailtasunik gabe gorantza doa Alba Hortzeko gailurrera iritsi bitarte (3.136 m). Eguzkia Cregüeña isurialdetik ezkutatzen doan bitartean, ilunabar ikusgarri batez gozatzeko aukera dugu. 

Goizeko 6:00h-tan iratzargailuak jotzen du baina ez da inor zakutik ateratzea ausartzen, egunsentia bereziki hotza bai da. Alba Hortz gailurrean lehen eguzki izpiek ikustean badirudi adore ematen digutela eta pixkanaka bada ere, animatzen garela. Gaileta bakan batzuek gosaldu eta gure bibak txikia jaso ondoren, motxilak bizkarreratu eta Mir Gailurrera bideratzen gara.

Alba Lepoaren ezker aldetik (SE) Mir tontorrera eramango gaituen ertz hantustetsua igotzen da. Bi puntuak banatzen dituen gutxi gorabeherako 100 m-ak, hasieran Cregüeñako isurialdetik igoera erraz batekin gainditzen ditugu (I) eta goiko zatian berriz, harri bloke handiko kanaleta batetik (I+) tontorreko ahora gerturatu.

Behin kanaleta gainditzean, harri bloke handi batzuen eskuinetik ahoaren paralelo jarraitzen dugu eta zailtasun handiegirik eskaintzen ez ba digute ere, aurrerantz egin ahal izateko eskuak erabiltzea behartzen gaituzte. Ahora iristea lortzean, apenas minutu gutxi batzuek geroago Mir tontorrera iristea lortzen dugu (3.185 m).

Mir mendiak tontor biki bat du, naiz biak garaiera berbera duten. Mendebaldeko tontorra (NW) ekialdeko tontorretik (SE) 4 metroko bretxa batek banatzen du eta azken honetara iritsi ahal izateko, harri bloke bat aurkitzen dugu eskalada motz baina airezko eskatzen duena (IV). Eskuinean aurkitzen den kanaleta batetik jaitsiz saihestu dezakegu (I+), ondoren ezkerretik igo eta tontorreraino atzera eginez. 

Delmás tontorra ertzaren iparraldean kokatzen da eta bertara iritsi ahal izateko, bi tontorrak banatzen dituen bretxara jaitsi beharrean gara. Jaitsiera arriskutsua ez bada ere, oinpean dugun Maladeta Glaziarraren ikuspegiak benetako ukitu airezko ematen dio.

Behin bretxara heltzean bloke harritsu batzuek ezkerretik inguratzen ditugu jarraian eskuinetik ertzaren ahoa irabazteko. Hemendik aurrera igoera erraz batek inongo zailtasunik gabe granito bloke handi batera eramaten gaitu, Delmás tontorreko punturik garaiena delarik (3.158 m), Mir tontorretik apenas 10´geroago.  

Atzera eginez bidea berregiten dugu ertzaren ibilbidearekin jarraitu ahal izateko. Sayó tontorra edo Mendebaldeko Maladeta bigarren tontorra bezala ezaguna dena, eta ertzaren erdi aldean aurkitzen duguna, ondoren datorrena da. Mir eta Sayó tontorrak elkartzen dituen leporaino ekialdeko ertz ikusgarritik jaisten gara. 

Ertz zati honen ibilbidea oso zaila ez bada ere ezin dugu hutsik egin, Maladeta Glaziarrak ez bai digu begirik kentzen. Sayó tontorrera igotzeko beste aukera bat izan daiteke Mir eta Sayó mendiak oinpetik zeharkatu eta Cordier lepora iritsi, bertatik ezkerrera biratu eta zailtasunik gabe ego maldatik tontorrera iristeko. Negu edo udaberrian maldak dituen 30º-ak ezinbestean kranpoiak zein pioletak erabiltzea eskatzen dute.

Sayó mendiaren piramide formak deskonposatutako korridoreetatik igotzea behartzen digute, non aurrera egiteak esfortzu handia eskatzen digun. Azken zatian berriz bloke handien artetik eskalatu beharrean gara (II) zuzenean Sayó mendiaren tontor zabalera iritsi ahal izateko (3.211 m). Talaia ikusgarri honetatik Pirineo ertainera dugun 360º-ko ikuspegia, non mendigune guziko mendirik garaienak aurkitzen diren, benetan harrigarria da.  

Atseden txiki baten ondoren, berriz ere ego malda errazetik zehar ibilbideari ekiten diogu Cordier gailurrera bidean. Bi mendien artean apenas metro bakan batzuen diferentzia dago eta hori dela eta, ertzaren ibilbide zati hau oso erraza eta zailtasunik gabea gertatzen zaigu.

Goizeko 9:30h dira eta Cordier gailurrean ikuspegi harrigarriez gozatzen eserita gaude (3.266 m). Ala nola Maladeta eta Maldito mendiek, Abadias mendia eta bere orratzak,  Astorg punta eta Del Medio tontorraVallibierna atzean eskuinean eta Rimaya mendia gure ezkerrera, nora gure urrungo pausoak zuzendu behar ditugun.

Cregûeña isurialdetik Rimaya lepora bitarte jarraitzen dugu eta granitoko hormak, lehun eta bertikalak, bertatik zuzenean igotzea ezinezkoa egiten duten, kanaleta batez baliatuz Renclusa isurialdera zeharkatzen dugu.

Iparraldean harri bloke handi eta deskonposatutako korridoreen gune kaotikoa aurkitzen dugu, neguko eskaladarako aproposagoa. Gutxika bada ere eta glaziar gainean direnak eta ez direnak eginez, tximinia estu batera iristen gara, non zinta bat arroka batetan aurkitzen dugun eta egin beharreko eskalada pausoa segurtatzeko erabiltzen dugun.

Tximinia ezker hormatik gainditzen dugu, non pasarte akrobatiko batek (III+) ahora eramaten gaituen eta bertatik, ertzeko puntu garaiena den piramide formako harri handi bat, inongo zailtasunik gabe igotzen dugun. Altimetroak 3.265 m adierazten digu.

Hemen gaude behin eta berriz gure ingurura begira, baina iruditzen zaigu ez gaudela tontorrik garaienean eta hori dela eta jaitsi eta mendebaldean dugun tximiniara gerturatzen gara, ustez garaiagoa den tontorrera bertatik igo ahal izateko. Duen zailtasuna aurrekoaren antzekoa da (III+) eta ezustekorik ez izateko, ensanblen igotzea erabakitzen dugu. 

Behin tontorrera iristean, harri pila batekin burututako bloke handi batek Punta Collado de la Rimaya gailurrera iritsi garela pentsatzen dugu, naiz altimetroak 3.264 m markatu, aurreko tontorrak baina metro bakar bat gutxiago. Oraintxe ez dakigu tontorra hau den ala bestea, baina badaezpada biak igo ditugu. Mapa behin eta berriz begiratzen dugu Rimaya lepora eramango gaituen ibilbideren bat bilatu asmoz, baina ez dugu batere garbi ikusten.

Gainera, horrenbeste gora eta behera ibili ondoren, konturatzerako denbora pasa zaigu eta dagoeneko eguerdia dugu. Cregüeña lakura ditugun bista harrigarriez gozatzen ari garen bitartean, Pirineoko handi eta altuenetakoa, ala nola zeharkatzen dituzten tontorrei ere, Maladetara ez joatea eta hurrengo baterako uztea erabakitzen dugu.

Gailurretik jaitsi eta atzera eginez Cordier lepora iristea lortu dugu (3.127 m). Bondidier mendiko bi tontorrak oso gertu aurkitzen dira eta ertza airezko eta zailtasun gutxikoa dutenez, denbora asko ez dugula beharko pentsatuz, bertara joateko erabakia hartzen dugu.

Elurtegi batek ertzaren hasiera gordetzen du eta behin garaitzea lortzean, deskonposatutako gune batetan murgiltzen gara eta ondoren bloke handien segidak (I+), lehen gendarme batetara garamatza eta eskuinean aurkitzen dugun erlaitz batetik garaitzen dugu. Behin lehen bretxa batera iristean, nondik ipar tontorra ikusgai den, ertza hantuste ageri da.

Harlauz tente batzuek, sortez tamaina handiko bi pitzadura eta helduleku ederrekin (II), gailurreko blokera zuzenean eramaten gaituzte. Azken bloke honen oreka eskasa dela eta, aipamen ugariek bertara ez igotzeko gomendioa egiten ba dute ere, guk arriskua hartu eta bertara igotzen gara. Le Bondidier Ipar gailurrean aurkitzen gara (3.152 m), orain arte hirumilako zerrenda ofizialean ez ba zegoen ere, egiaztatu denez bertan egoteko baldintzak betetzen ditu.

Mendebaldean aurkitzen dugun kanaleta erraz batetik (I+) bigarren bretxa batera jaisten gara, azken ertzera ailegatu aurretik eta  erabakitasunez aurre egiten dioguna. Hasieran ertzak malda bat du (II+) granito onekoa eta helduleku ederrekin, eskuinetik plaka etzan bat erabiliz saihestu dezakeena (II), ondoren bloke handien artetik eta inongo zailtasunik gabe, gailurrera eramaten gaituena. 

Le Bondidier gailurra (3.153 m). 2016 urtetik Aragoiko Gobernuak bere izen ofiziala aldatu du eta orain Tuca d´el Morro de Cregüeña Sur deitzen da. Ertzaren ardatz nagusitik aldendua aurkitzen denez, ertzaren ikuspegi osoa dauka eta nola ez, Cregüeña isurialdera ere.

Berandu egin aurretik berantz hasten gara, itzulerak denbora dezente eramango bai digu. Cregüeña isurialdetik jaisten gara Alba behe bretxa iritsi bitarte (2.671 m), bertatik igaro behar bai dugu Alba aranera eta horrela, Alba lakuetatik pasa ondoren Baños de Benasque-ra iritsi (1.680 m).

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Cordier tontorra Maladetako ertza
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Ertza, Eskalada klasikoa, Oinezko igoera
  • Zailtasuna:PD- (V-eko pausu bat saihesgarria)
  • Harri eskaladaren zailtasuna:II
  • Ibilbide zirkularra:Bai
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:6:00 h Alba lepotik
  • Nola iritsi:Baños de Benasque eta Alba behe bretxatik
  • Igotzeko denbora:9:00 h
  • Jeisteko denbora:3:00 h
  • Ezaugarriak:Mir mendiak tontor biki bat du, naiz biak garaiera berbera duten. Mendebaldeko tontorra (NW) ekialdeko tontorretik (SE) 4 metroko bretxa batek banatzen du eta azken honetara iritsi ahal izateko, harri bloke bat aurkitzen dugu eskalada motz baina airezko eskatzen duena (IV). Eskuinean aurkitzen den kanaleta batetik jaitsiz saihestu dezakegu (I+)
  • Materiala:60 m-ko soka, zionta eta friend bakar batzuek
  • Garaia: Uda, Udazkena
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.