Spijeoles (3.065 m) Diedro Handia (V+)

Capra Alpina(e)k idatzia.
6591
bisita

Spijeoles frantziar Pirineoko mendi garrantzitsuenetako bat dugu.  3.066 metro altuera du eta Erdialdeko Mendigunean aurkitzen da. Ibilbide arruntak (F) ez du apenas zailtasunik eskaintzen, gainditu beharreko desnibela izan ezik. Ekialde horman hainbat eskalada bide aurkitzen badira ere, adierazgarriena Gran Diedro deritzana da. 300 metroko desnibela du eta IV+ (V+ gehienez)  zailtasuna. Aspalditik Pirineoko klasika handienetakoa bihurtu da. Lagun ona eta sekulako alpinista den Josebak emandako aholkuei esker, eskalatzeko arra sortu digu eta saiakera egiteko ahaleginari nekez ezetza ematerik izan dugu. 

Frantziako Bagnères de Luchon herritik, Col de Peyresourdera doan errepidea segitzen dugu Castillón bitarte eta ondoren, Oô-ra doan saihesbidea hartu eta bertara iritsi, gurutzatuko dugun azken herria delarik. 9 km eta gero Granges d´Astau-ra (1.130 m) iristen gara. Bertan errepidea bukatzen zaigu eta derrigorrez, gainezka egoten den aparkalekuan kotxea utzi beharrean gara. Kartel batetan irakurri dezakegu: Lac d'Oô, 1:30 H., Réfuge d'Espingo, 2:45 H.

Pista zabal batetik igotzen hasten gara eta laster, pago eta izei baso hostotsuan sartzen gara. Bakoitzean nabariagoa den maldak, sigi-saga ugariz altuera azkar batetan irabazten laguntzen digu. Sekulakoa den Oô lakura iritsi gara (1.504 m), 200 m altuerako ur-jauzia atzean duelarik. Isurbidearen inguruan ostatu bat dago, bertan turista ugari daudelarik. 

Oso nabarmena den xenda jarraitzen dugu, lakua ekialdetik zeharkatuz. Sigi-saga ugariz altuera azkar irabazten dugu. Dagoeneko ur-jauziaren gainetik goaz, bertan aran txiki bat aurkitzen dugularik, zeharkatu eta igo beharko duguna Espingo lepora iristeko (1.967 m). 

Bidean zehar sarri ikusi badugu ere, bertatik Spijeoles mendiak edertasun guzia erakusten digu. Eskuinera Espingo aterpetxea (1.955 m) ageri zaigu, oinpean lakua duelarik eta zelai berdez inguratua dagoenez, ikuskizun aparta osatzen dute. 

Afal ostean, behin eta berriz Diedro Handiaren eskalada berrikusten dugu, baina ala ere, ez gara lasai oheratzen. Goizeko 5:30 h iratzargailuak esnatu digu eta bat batean jaikitzen gara. Harrigarria, bakar bakarrik gaude jangelan, inoiz ez zaigu halakorik gertatu. Goizeko 6:00 h-tan, frontalaren laguntzaz ateratzen gara, oraindik gaua bai da.

Saussat lakura (1.921 m) jaisten gara, ezkerretik zeharkatzen dugu goi-ibarrera bitarte, bertan kanpaldia egiteko aukera dagoelarik, eta errekaren parez pare doan harlauza bidetik gorantz hasten gara. Erreka zeharkatu eta Portillon aterpetxera (2.540 m) eramango gaituen burdinazko zubira iritsi baina lehenago, gure eskuinetik xenda bat ateratzen da, bi itoz markatua dagoena, eta azkar batetan Spijeoles-tik jaisten den kontrahormara eramaten gaitu.  

Momentu oro, itoak jarraitzen ditugu, bidea aurkitzen laguntzen bai digute. Kolore gorrixka duen hormaren azpira iritsi gara, elurtegi iraunkor baten eskuinean dagoena, eta tximinia tente bezain delikatu batetik igotzen gara (III), arroka hauskorra du. 

Spijeoles ekialde hormaren oinpera iritsi gara, gure eskaladaren hasiera.

Lehen luzea (IV): Tximiniaren zertsu bat eskuinera hasten gara eta derrigorrez, bertara iritsi ahal izateko ezkerrera zeharkaldia egin beharrean gaude. 

Behin tximinian lehen hiltzea aurkitzen dugu, bide zuzenean gaudela ziurtatzen diguna. Arroka oso ona da eta heldulekuak ezin hobeak. 55 metro eta gero lehen bilgunera iristen gara (ekipatua).

Bigarren luzea (IV+): Tximiniatik igotzen segitzen dugu, oso bertikala bada ere, zailtasun handiegirik ez dugu aurkitzen (IV). Hiltze batzuek ibilbidea segurtatzen laguntzen digute.

Metro batzuek gorago, eskuinera biratuz erortze batzuetara bideratzen gara, baina ezkerrera utziz (hiltze bat) erlaitz txiki batera igotzen gara (IV+), bigarren bilgunea bertan aurkitzen dugularik (2 hiltze).

Gure atzetik datorren Frantses bikote bat, nahi eta ez, gugandik metro batzuetara gelditu beharrean aurkitzen dira, bilgune inprobisatua eginez. Ez bai dago denentzako lekurik. 

Hirugarren luzea (IV): Beste behin, ezkerretik jarraitzen dugu hiltze batzuek dituen kanal batetik igoz, estugune batetara iritsi bitarte. 

Motxila eramanez gero, pasa ahal izateko arazoak izan ditzakegu, nolaz eta estugunetik kanpo saiakera egiten ez dugun. Metro asko ez dira. Behin gaindituta bide erosoago batetik bilgunera erraz iristen gara (2 hiltze).

Laugarren luzea (IV): Nabarmena den pitzaduratik igotzen jarraitzen dugu (hiltze batzuek), apenas zailtasuna duena. Momentuz, pentsatua genuena baina errazagoa suertatzen zaigu, baina ezin ahaztuko dugu oraindik luze zailenak geratzen zaizkigula.

Estugune berri bat bidera atera zaigu. Ezkerretik saihestu daitekeena. Bertatik jarraitu nahi izan ezkero, beste behin, motxilak arazoak sortu gaitzake. Gainditu eta metro gutxi batzuek geroago, bilgunera iristen gara (hiltzea). 

Bosgarren luzea (IV): Pitzadura estu batera eramaten gaituen ezproi txiki bat igoz jarraitzen dugu, zailtasun handiegirik gabe gainditzen duguna.

Tximinia berri batek hurrengo bilgunera eramaten gaitu (hiltzea). Iragarkiek eguerdirako eguraldi aldaketa aurri-kusi badute ere, bakoitzean ilunago ikusten dugu zerua eta horrek, asko kezkatzen gaitu. 

Seigarren luzea (IV): Atzetik datorren bikote Frantsesak aurreratzen uztea eskatzen digu eta guk utzi. Tximinia estu baten ezkerretik igotzen gara, geroxeago etzaten dena, eta bertatik, harrigarria den Diedro Handia aurrez aurre ikusteko aukera dugu. Bertara gerturatzen gara eta hasieran bilgunea egiten dugu (hiltzea). Luze zail zein politenak hemendik aurrera hasten dira.  

Zazpigarren luzea (IV+): Diedrotik zuzenean igotzen gara. Hormak erabateko lisoak dirudite baina igotzen goazen heinean, eskuentzako helduleku txikiak eta hanketako erregeletak agertzen zaizkigu. Bilgunea hiru hiltzez hornitua, pitzadura bertikal bertan aurkitzen da. Zerua erabat estali zaigu eta badirudi euria egin nahi duela.

Zortzigarren luzea (IV+): Susmoa genuen bezala euria hasi du. Lainoak estaltzen hasi gaitu eta kazkabarra ere hasi zaigu. Ez da leku hoberena hau gerta dadin. Aurrean dugun bikote Frantsesak bilgune inprobisatua egin behar izan dute, horretarako harlauza batetan zinta pasatuz. Hiltzez hornitua dagoen ibilbidea alde batetara utzi eta eskuinerakotik saiakera egitea erabaki dute. Katu hankak ez dute apenas itsasgarritasunik eta hatzak berriz, heldu baina gehiago labain egiten dute. Tentsio handiko uneak dira. Unai bilgunearen babesetik hiltzeak jarraituz atera da, bloke handiaren bidean, bertatik ateratzen den eskalada luze zailenaren bila. Azkenik etsitzea erabaki du eta bikote Frantsesen pausoak jarraitu,  harlauza berdinean bilgune eskasa eginez. 

Bederatzigarren luzea (V+): Zalantza asko ditugu, arroka erabat bustia dago eta konfiantzarik apenas ematen digu. Azken luzeari ekitea ez gara ausartzen eta atzetik datorren bikoteari itxarotea pentsa dugu. Mendi gidari eta honen bezeroa dira. Frantses bikotearen pausoak jarraitzeko zalantza handiak ditugu, ibilbidearen oso eskuinera joanak dira. Mendi gidariarekin hitz egin ondoren bikotearen atzetik joatea baztertzea erabaki dugu.  

Gidariarekin tratua egin dugu bera lehenengo joan dezan. Egiten dituen mugimendu guziek tentu handiz jarraitzen ditugu. Banan bana hiltzeak nola xaflatzen dituen ikusten dugu, sortez ugari direla dirudi. Trebezi handia eduki arren, bi momentutan irrits egin du eta … . Tentsio handiko minutuak bizi eta gero, azken bilgunera iristea lortu du. Lasai arnasten dugu. 

Gure momentua iritsi da. Unai eskalatzen hasten da gidariaren pausoak jarraituz. Gure animoak ez zaizkio falta, baina hormak ez dio konfiantza gaiegirik eskaintzen. Berriz ere lainoa eta kazkabarra itzuli dira. Tenperatura asko jaitsi da eta hotza nabaria da, hatzak apenas nabaritzen ditugu. 

Gutxika bada ere pareta bertikala gainditzen ari da. Denbora askorik ez du behar izan bilgunera iristeko, naiz guri oso luze egin zaigun. A zer nolako lasaitua hartu dugun. Orain ziur gaude eskalada bukatzeko gai izango garela. Beñatek jarraitzen dio eta ni azkenerako geratzen naiz. 

Behin hirurok bilgunean, besarkada batez elkartzen gara. Bizi izan ditugun tentsio handiko momentu zailak eta gero, poza eta harrotasuna nabaria da. Izu ikarak ez digu inongo momentuan hartu eta beti burua hotz eduki dugu erabaki zuzenak hartu ahal izateko. Benetan, gaurko eskalada baldintzak graduaren zailtasuna igo dute eta hau V+ baina gehiago izan da. Diedro ikusgarri honen eskaladekin izugarri gozatu dugu eta asko ikasi ere.

Behin lepora iristean, parez pare Lac Glace o Lac du Port d´Oô agertzen zaigu. Spijeoles gailurra (3.065 m) gertu dugu eta bertara iristeko bost minutu bakarrik behar ditugu.

Itzulera oiko bidetik jaitsiz egiten dugu.

 

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Spijeoles Diedro Handia
  • Desnibela:300 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoria : Eskalada klasikoa
  • Zailtasuna:D+
  • Harri eskaladaren zailtasuna:V+
  • Luze kopurua:10
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:2:45 ordu aterpetxera eta 1:45 ordu eskalada hasierara
  • Nola iritsi:Oô herritik 9 km-ra dagoen Granges d´Astau (1.130 m) eta Espingo aterpetxetik (1.950 m)
  • Igotzeko denbora:5h
  • Jeisteko denbora:1:40 h
  • Ezaugarriak:Intentsitate eta zailtasun konstanteko eskalada. Batek ez du amildegian zintzilikatua dagoen zirrararik, azken luzeetan izan ezik, tximini eta kanal barrutik igotzen denez.
  • Materiala:60 m-ko bi soka, espres zintak, frienak, zintak, kaskoa, arnesa eta katu hankak
  • Egoera:Granito arroka oso ona eta erabat fidagarria. Hiltzez hornitua dago, batez ere pasabide zailenak. Pirineoko eguraldi aldaketek arazoren bat sortu dezakete. Guk ere lehen 7 luzeetan eguraldi ona izan genuen eta azken 3 luzeetan euria, kazkabarra eta lainoa izan genituen.
  • Garaia: Uda, Udazkena, Udaberria
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.