Balaitus - Ipar Mendebaldeko ertza

Capra Alpina(e)k idatzia.
4065
bisita

Ertz harrigarri hau eskalatzeko gogoa aspaldian izan dugu. Pirineotan aurkitu dezakegun ertz ibilbide famatuenetariko bat dugu, Balaitus (3144 m) mendiaren babesean. Behin eta berriz begiratu izan diogu irrikaz gertu dagoen Palas menditik, baina oraindik inoiz ez dugu adore nahikoa izan bertara gerturatzeko. Azkenik, saiakera egitea erabaki dugu. Kotxea Plan de Aste (1470 m) aparkalekuan utzi dugu eta Larribet (2040 m) aterpetxera bideratu gara, bertan gaua pasatzeko asmotan.

Esku artean ditugun apunte guziak, behin eta berriz, berrikusten gabiltza. Bidearekin asmatzea da momentuan gure kezkarik handiena. Ibilbidea hiltze bakar batzuez hornitua aurkitzen bai da. Kezka batzuek tarteko oheratzen gara. Guretzako ibilbidea gehiegi izango ote da? Iratzargailuak 5:30 h esnatzen digu, salto batez jaiki eta gosaltzera jaisten gara. Urduri gaude eta ibiltzen hasteko irrikan. 6:00 h-tan abiatzen gara. Zerua izarrez beterik aurkitzen dugu eta argitasuna nabaria denez, argi frontalen beharrik ez dugu.

Batcrabére lehen lakuaren mugan, Col Noir bidea utzi eta ezkerrerantz jarraitzen dugu Garenere ertzaren oinpetik igoz, Balaitus zirku ingurura ailegatu bitarte. Lehen eguzki printzek Lamathé orratza argitzen duten bitartean, ala nola, ertz guzia ere.

Behin ertzaren azpira iristen garelarik, arnesa jantzi eta sokaz lotzen gara. Hasiera bi burdinez markatua dugu, oikoa bada ere goragotik hastea, zuzenean tximiniara sartuz zeharkaldi batez. Guk berriz luze bat behar dugu bertara iristeko, oso zail ez dena (III).

 

Hemendik aurrera eta bi jendarmeren ingurura iritsi bitarte, ezkerretara uzten direnak alegia, ensanblen joatea oikoa izaten da.

Abiadura motelean goaz, frantses bikote batek aurre hartu bai digu. Lamathé orratzaren oinpean  aurreratzen ditugularik.

Hasierako eskalada zati honetan ez dugu ez hiltzerik, ez zintarik aurkitzen, bide zuzenean goazela baieztatuko digutenik. Norabide egokia aurkitzeko intuizioa erabakigarria izan oi da honelako eremu malkartsuetan, une oro, bide egokia aukeratzea funtsezkoa delarik. Aurreko egunean lagun on batek esan zigun bezala, eskaladako graduazio altua izatea baino garrantzitsuagoa dela egoera hauek menperatzea. 

Lamathé orratzaren eskalada lau luzeetan egiten dugu. Banatua dagoen orratz dotore honek, berak bakarrik ere, erabateko eskalada ziurtatuko liguke. Lehenbiziko luzean, aurkibide guztietan aipatzen diren bi tximiniak eskalatzen ditugu, oso ere dotoreak.

Bigarrenak diedroaren azpian uzten gaitu. Hirugarrenekin diedroa gainditzen dugu, bertan lehenbiziko hiltzea aurkitzen dugularik, seinale bide zuzenetik goazela (Parez pare igo baina errazagoa eskuinetik inguratu eta gainditzea izaten da). 

Laugarren eta azkena denak orratz zorrotzaren gailurrean uzten gaitu. Zinta eta kordino batzuek daude bertan rappelatzeko aukera emanez.

Rappelatu beharreko zuloaren luzera ikusten ez denez eta 60 m-ko soka iritsiko ez den kezkaz, bi rappel egitea erabaki dugu, 15 m beherago dagoen beste rappel bat erabiliz.

Behin beran, baieztatu dezakegu rappela 40 m-koa dela, aurkibideetan azaltzen den bezala. Garrantzitsua da oso zuloaren gorenera iristen saiatzea, bertatik beste orratz txiki bat igo behar bai da. Zailtasun handiegirik gabe gainditzen dugu eta ezinbestean, azken rappel bat egitea behartzen gaitu. Bertatik “frontoiaren” oinpera jaisten gara, pareta trinko eta ikusgarria IVº  bataz besteko zailtasuna duena.

Pareta ikusgarri hau, bigarren orratz honetatik begiratuta, igo ezina dirudi. Gerturatzen goazen heinean, uste genuena baina errazagoa sumatzen dugu eta eskalada animatu eta oso entretenigarria gertatzen zaigu, granito paregabeari esker. 

Hiru luze eta gero, 8/10 m-ko pareta baten aurrean aurkitzen gara. Bertan hiru hiltze aurkitzen ditugu. Gure indarrak frogan jartzeko aukera aproposa. Unaiek gogoz aurre egiten dio eta zailtasun gehiegirik gabe gainditzea lortzen du.

Hemendik aurrera, zailtasunak samurtzen doaz eta arazorik gabe azken luzeak igotzen ditugu Isards atakara ailegatu arte,  Gran Diagonal inguruan.

Besarkada bat eta ospatzeari ekiten diogu, zer gutxiago. 9:00 h eskalatzen, bataz besteko zailtasuna IVº eta intentsitate handiko 600 m eta gero, gainditzea lortu dugu.

Berandu denez, Balaitus gailurra bertan bada ere, ez igotzea erabaki dugu. Gran Diagonala erabiliz Michaud babesera jaisten gara.

Jarraian Col Noir atakara zuzenduz gure pausoak.

Eta bertatik Larribet aterpetxera, urduri gure zain daudenen bila. Intentsitate handiko eskalada eta betidanik, oroitzapen ahaztezina utziko diguna.

 

 

 

Datu teknikoak

  • Ibilbidea: Balaitus Ipar mendebaldeko ertza
  • Luzera:600 m.
  • Desnibela:1.076 m.
  • Kokapena:Pirinioak
  • Kategoriak : Ertza, Eskalada klasikoa
  • Zailtasuna:D (IV konstantea, V-eko pasarte batzuek tarteko)
  • Harri eskaladaren zailtasuna:V
  • Ibilbide zirkularra:Bai
  • Hasiera puntuan amaitzen da:Bai
  • Iristeko denbora:2:30 h
  • Nola iritsi:Arrens aranetik(FR)Plan de Aste aparkalekura iristen gara eta bertatik Larribet aterpetxera.
  • Igotzeko denbora:9:00 h
  • Jeisteko denbora:2:30 h
  • Ezaugarriak:Ertzera gerturatzeko 2:00 ordu behar dira. Eskaladaren bata bestekoa IVº da. Larribet aterpetxerako itzulerak 2:30 ordu eramango gaitu.
  • Materiala:Kaskoa, 60 m-ko bi soka, Zintak, fisurero eta friend-ak
  • Egoera:Granito harri paregabea, helduleku on eta ugariekin.
  • Garaia: Uda, Udazkena
  • IBILBIDEAREN DATU GUZTIAK IKUSI
Gureak eta beste batzuen Cookie-ak erabiltzen ditugu, webgune honen erabiltzaileen nabigazioaren analisia egin ahal izateko.
Nabigatzen jarraitzen baduzu, onartzen duzula suposatzen dugu. Nahi izanez gero, konfigurazioa aldatu edo informazio gehiago jaso ahalko duzu hemen.